Zie 50 cent (lied) voor het nummer van Bokoesam en Bartofso.
50 Cent
50 Cent
Logo
Persoonsgegevens
Volledige naam Curtis James Jackson III
Alias 50 CentBewerken op Wikidata
Geboortedatum 6 juli 1975
Geboorteplaats South Jamaica[1]Bewerken op Wikidata
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Handtekening Handtekening
Opleiding en werk
Opleiding gevolgd aan Andrew Jackson High SchoolBewerken op Wikidata
Beroep(en) Rapper, acteur, televisieproducent, ondernemer
Genre(s) Hiphop
Act(s) G-UnitBewerken op Wikidata
Label(s) Aftermath Entertainment, Shady Records, G-Unit Records, Interscope Records
Tijdlijn en statistieken
Jaren actief 1996–heden
Aantal YouTube-abonnees 10.400.000 (11 december 2020)Bewerken op Wikidata
Actief in G-Unit
Functie(s) Rapper
In deze formatie 2002–2018
Links
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

50 Cent, artiestennaam van Curtis James Jackson III (New York, 6 juli 1975), is een Amerikaanse rapper, acteur, televisieproducent en ondernemer. Hij brak internationaal door met zijn albums Get Rich or Die Tryin' (2003) en The Massacre (2005). Daarnaast is hij bekend als oprichter van de hiphopgroep G-Unit en het platenlabel G-Unit Records. Vanaf de jaren 2010 ontwikkelde hij een omvangrijke carrière als televisieproducent.[2][3]

Biografie

[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugd

[bewerken | brontekst bewerken]

Curtis Jackson werd op 6 juli 1975 geboren in South Jamaica, een wijk in Queens, New York. Hij groeide op bij zijn moeder Sabrina Jackson, die hem alleen opvoedde. Zijn vader speelde geen rol in zijn opvoeding. Toen Jackson acht jaar oud was, overleed zijn moeder. Volgens zijn eigen verklaringen kwam zij om het leven nadat iemand haar had gedrogeerd en brand had gesticht in haar woning. Na haar dood werd Jackson opgevoed door zijn grootouders.[4][2]

Jackson groeide op in een omgeving waar drugshandel veel voorkwam. Op twaalfjarige leeftijd begon hij zelf crack te verkopen. Tijdens zijn tienerjaren kwam hij verschillende keren in aanraking met justitie wegens drugsgerelateerde feiten. Hij volgde enige tijd onderwijs aan een militaire academie. Daarnaast hield hij zich bezig met boksen en overwoog hij een carrière als professioneel bokser.[5]

In de jaren 1990 begon Jackson zich steeds meer op muziek te richten. Volgens hem speelde de geboorte van zijn oudste zoon een belangrijke rol bij zijn besluit om afstand te nemen van de drugshandel. Hij koos de artiestennaam 50 Cent, een verwijzing naar Kelvin Martin, een crimineel uit Brooklyn die onder dezelfde bijnaam bekendstond.

Begin van zijn muziekcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

In 1996 kwam Jackson in contact met Jam Master Jay, de dj van de hiphopgroep Run-D.M.C.. Deze hielp hem bij het ontwikkelen van zijn raptechniek en leerde hem onder meer hoe hij nummers moest structureren. Jackson tekende een contract bij diens platenlabel Jam Master Jay Records en nam verschillende nummers op, maar een album verscheen in deze periode niet.[3] In 1998 maakte hij zijn eerste officiële verschijning op een uitgebracht nummer met "React" van de hiphopgroep Onyx, afkomstig van het album Shut 'Em Down.

Jackson begon vervolgens samen te werken met het producentenduo Trackmasters, bestaande uit Poke en Tone. Via hen kreeg hij in 1999 een platencontract bij Columbia Records. In ongeveer tweeënhalve week nam hij 36 nummers op, waarvan een selectie bestemd was voor zijn geplande debuutalbum Power of the Dollar.[6]

Een van de nummers was "How to Rob", waarin Jackson op satirische wijze beschreef hoe hij verschillende bekende rappers en andere artiesten zou beroven. Onder anderen Jay-Z, Big Pun en Ghostface Killah werden in het nummer genoemd. De single trok aandacht binnen de hiphopwereld en leidde tot reacties van verschillende artiesten.[7]

In dezelfde periode nam Jackson het nummer "Thug Love" op met de Amerikaanse meidengroep Destiny's Child. Het nummer was eveneens bedoeld voor Power of the Dollar en verscheen als single. Er waren plannen om een videoclip op te nemen, maar die werden niet uitgevoerd.[3]

Schietincident en mixtapes

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 24 mei 2000 werd Jackson bij de woning van zijn grootmoeder in Queens vanuit een andere auto beschoten. Hij werd negen keer geraakt, onder meer in zijn gezicht, hand en benen. Een van de kogels ging door zijn wang, wat blijvende invloed had op zijn stemgeluid. Jackson overleefde de aanslag, maar had geruime tijd nodig om te herstellen.[5][3]

Na het schietincident besloot Columbia Records zijn geplande debuutalbum Power of the Dollar niet uit te brengen en werd zijn platencontract beëindigd. Het album circuleerde later wel via onofficiële uitgaven.

Jackson zette zijn muziekcarrière voort en werkte samen met onder anderen Sha Money XL, die als producent en manager bij zijn activiteiten betrokken raakte. In deze periode begon hij met het opnemen van nummers op instrumentale versies van bestaande hiphophits. Hij bracht verschillende mixtapes uit, waarmee hij opnieuw bekendheid verwierf binnen de New Yorkse hiphopscene.

Samen met zijn vrienden Lloyd Banks en Tony Yayo vormde Jackson de hiphopgroep G-Unit. De groep bracht verschillende mixtapes uit en breidde later uit met andere artiesten.

In 2002 verscheen de mixtape Guess Who's Back?, die de aandacht trok van Eminem. Jackson werd vervolgens uitgenodigd voor een ontmoeting met Eminem en producent Dr. Dre. Hij tekende een contract bij Eminems platenlabel Shady Records, in samenwerking met Aftermath Entertainment en Interscope Records.[2]

In hetzelfde jaar verscheen de mixtape No Mercy, No Fear, met daarop het nummer "Wanksta". Het nummer werd opgenomen op de soundtrack van 8 Mile, de film waarin Eminem de hoofdrol speelde. Daarmee bereikte Jackson een groter publiek, nog voordat zijn officiële debuutalbum verscheen.

Commerciële doorbraak

[bewerken | brontekst bewerken]

In februari 2003 verscheen Get Rich or Die Tryin', Jacksons eerste officieel uitgebrachte studioalbum. Eminem en Dr. Dre waren nauw betrokken bij de productie. Het album bereikte de eerste plaats van de Amerikaanse albumlijst en groeide uit tot een van de succesvolste hiphopalbums van de jaren 2000.[2]

De eerste single, "In da Club", werd een internationale hit en bereikte de eerste plaats van de Amerikaanse Billboard Hot 100. Andere succesvolle singles waren "21 Questions", een samenwerking met Nate Dogg, en "P.I.M.P.". Met het album vestigde Jackson zich als een van de bekendste rappers van dat moment.

Na het succes van Get Rich or Die Tryin' richtte Jackson zijn eigen platenlabel G-Unit Records op. Via dit label bracht hij muziek uit van artiesten met wie hij samenwerkte, waaronder Lloyd Banks, Tony Yayo en Young Buck. In november 2003 verscheen het debuutalbum van G-Unit, Beg for Mercy. Het album bevatte onder meer de singles "Stunt 101" en "Poppin' Them Thangs".

Jackson werkte daarnaast mee aan de solocarrières van verschillende G-Unit-leden. Lloyd Banks bracht in 2004 The Hunger for More uit en Young Buck verscheen datzelfde jaar met Straight Outta Cashville. Tony Yayo volgde in 2005 met Thoughts of a Predicate Felon.

In maart 2005 bracht Jackson zijn tweede studioalbum The Massacre uit. Het album bevatte onder meer de singles "Candy Shop", "Disco Inferno", "Just a Lil Bit" en "Outta Control". Vooral "Candy Shop", een samenwerking met Olivia, werd een internationale hit. Het album bereikte net als zijn voorganger de eerste plaats van de Amerikaanse albumlijst.[3]

In november 2005 verscheen de film Get Rich or Die Tryin', waarin Jackson de hoofdrol speelde. De film was losjes gebaseerd op zijn jeugd en zijn ontwikkeling van drugshandelaar tot rapper. Tegelijkertijd verscheen een soundtrackalbum, waarop naast Jackson ook verschillende artiesten van G-Unit te horen waren.

Jackson breidde zijn activiteiten in deze periode verder uit. In 2005 verscheen het computerspel 50 Cent: Bulletproof, waarin hij de hoofdrol speelde. Het spel combineerde elementen uit zijn publieke imago met een fictief misdaadverhaal.

G-Unit en verdere carrière

[bewerken | brontekst bewerken]

In september 2007 verscheen zijn derde studioalbum Curtis. Het album bevatte onder meer de singles "Straight to the Bank", "Amusement Park", "Ayo Technology", een samenwerking met Justin Timberlake en Timbaland, en "I Get Money".

De verschijning van Curtis viel samen met die van Graduation van Kanye West. De gelijktijdige uitgave leidde tot een veelbesproken verkoopwedstrijd tussen beide rappers. Jackson verklaarde vooraf dat hij zou stoppen met het uitbrengen van soloalbums als West meer exemplaren zou verkopen. In de eerste verkoopweek behaalde Graduation in de Verenigde Staten hogere verkoopcijfers dan Curtis. Jackson zette zijn muziekcarrière daarna voort.

In 2008 verscheen het tweede studioalbum van G-Unit, T.O.S: Terminate on Sight. De groep bestond op dat moment uit 50 Cent, Lloyd Banks en Tony Yayo. Young Buck had eerder de groep verlaten na onenigheid met Jackson.

In november 2009 verscheen Jacksons vierde studioalbum Before I Self Destruct. Het album bevatte onder meer "Baby by Me", een samenwerking met Ne-Yo, en "Do You Think About Me". Het album bereikte de top vijf van de Amerikaanse albumlijst, maar behaalde niet het commerciële succes van zijn eerste twee studioalbums.

Naast zijn muziekcarrière bleef Jackson zich bezighouden met acteren. Hij speelde onder meer in de misdaadfilm Righteous Kill (2008), naast Robert De Niro en Al Pacino.

Latere muziekcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

In de jaren 2010 bleef Jackson muziek opnemen, maar verschoof zijn aandacht geleidelijk naar andere activiteiten binnen de entertainmentindustrie. Hij bracht verschillende mixtapes en singles uit en bleef samenwerken met artiesten als Eminem en Dr. Dre.

In november 2012 verscheen de single "My Life", een samenwerking met Eminem en Adam Levine. Het nummer was oorspronkelijk bedoeld voor een nieuw studioalbum.

In juni 2014 bracht Jackson zijn vijfde studioalbum Animal Ambition uit. Het album verscheen via zijn eigen platenlabel, nadat hij zijn samenwerking met Interscope Records had beëindigd. Op het album werkte hij onder meer samen met Trey Songz, Yo Gotti en Kidd Kidd.[3]

In de daaropvolgende jaren bracht Jackson verschillende losse singles uit en werkte hij mee aan nummers van andere artiesten. Daarnaast bleef hij optreden, zowel als soloartiest als samen met leden van G-Unit.

In 2023 begon hij aan de internationale Final Lap Tour, waarmee hij het twintigjarig bestaan van Get Rich or Die Tryin' vierde. Tijdens de tournee trad hij op in Noord-Amerika, Europa en andere delen van de wereld.

Conflicten met andere artiesten

[bewerken | brontekst bewerken]

Gedurende zijn carrière raakte Jackson verwikkeld in verschillende conflicten met andere hiphopartiesten. Een van de bekendste was zijn langdurige vete met Ja Rule en diens platenlabel Murder Inc. Records. Volgens Jackson begon de ruzie eind jaren 1990 nadat Ja Rule hem had gezien met iemand die de rapper eerder had beroofd. Ja Rule gaf een andere verklaring: volgens hem ontstond het conflict doordat Jackson zich tijdens de opnamen van een videoclip genegeerd voelde door Ja Rules entourage. De vete escaleerde en leidde tot fysieke confrontaties en een reeks dissnummers.

De Californische rapper The Game sloot zich in 2004 aan bij G-Unit en werkte met Jackson samen aan de hits "How We Do" en "Hate It or Love It" van zijn debuutalbum The Documentary (2005). Kort na het verschijnen van het album ontstond onenigheid, onder meer omdat Jackson vond dat The Game onvoldoende loyaal was en weigerde zijn kant te kiezen in conflicten met andere rappers. In februari 2005 maakte Jackson bekend dat The Game niet langer deel uitmaakte van G-Unit. De ruzie leidde tot verschillende dissnummers en publieke confrontaties.

In 2005 raakte Jackson eveneens in conflict met andere rappers uit New York, onder wie Fat Joe en Jadakiss, die eerder met Ja Rule hadden samengewerkt. In het nummer "Piggy Bank" richtte hij zich onder meer tegen hen.

Daarnaast had Jackson aanvaringen met onder anderen Diddy, Cam'ron en Rick Ross, die gepaard gingen met publieke confrontaties en onderlinge kritiek.

Acteerwerk en televisieproductie

[bewerken | brontekst bewerken]

Naast zijn muziekcarrière ontwikkelde Jackson zich als acteur en producent. Na zijn hoofdrol in Get Rich or Die Tryin' speelde hij onder meer in Righteous Kill (2008), Twelve (2010), Escape Plan (2013), Southpaw (2015) en Den of Thieves (2018).

In 2014 ging de misdaadserie Power in première. Jackson was uitvoerend producent van de serie en vertolkte de rol van Kanan Stark. De serie volgde een New Yorkse nachtclubeigenaar die tegelijkertijd betrokken was bij drugshandel. Power liep tot 2020 en groeide uit tot een van de bekendste producties van de Amerikaanse televisiezender Starz.[2]

Na afloop van de oorspronkelijke serie verschenen verschillende vervolgseries, waaronder Power Book II: Ghost, Power Book III: Raising Kanan en Power Book IV: Force. Jackson bleef bij deze producties betrokken als uitvoerend producent. Via zijn productiebedrijf G-Unit Film & Television werkte Jackson ook aan andere televisieseries.

Jackson werd tevens aangekondigd als uitvoerend producent van de Britse dramaserie Fightland, die zich afspeelt in de bokswereld en voor Sky en Starz werd ontwikkeld.[8]

Privéleven

[bewerken | brontekst bewerken]

Jackson heeft twee zoons. Zijn oudste zoon, Marquise Jackson, werd in 1996 geboren uit zijn relatie met Shaniqua Tompkins. In 2012 kreeg hij een tweede zoon, Sire Jackson, met Daphne Joy.

Jackson woonde enige tijd in Farmington, in een groot landhuis dat eerder eigendom was geweest van bokser Mike Tyson. In 2021 maakte hij bekend naar Houston in Texas te zijn verhuisd.

In 2020 kreeg Jackson een ster op de Hollywood Walk of Fame. Bij de onthulling waren onder anderen Eminem en Dr. Dre aanwezig.

Optredens in Nederland

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 26 augustus 2004 trad Jackson met G-Unit op in Ahoy Rotterdam. Onder anderen Ali B verzorgde het voorprogramma.

Op 30 juni 2007 gaf hij een optreden in de Melkweg in Amsterdam. Tijdens dit concert werd hij begeleid door DJ Whoo Kid en Tony Yayo. The Opposites en Kempi verzorgden het voorprogramma.

Op 11 december 2007 trad Jackson opnieuw op in Amsterdam, ditmaal in de Heineken Music Hall, als onderdeel van de tournee rond zijn album Curtis. Ook bij dit optreden stonden The Opposites in het voorprogramma.

In latere jaren trad Jackson opnieuw op in Nederland, onder meer tijdens zijn internationale Final Lap Tour in 2023.

Discografie

[bewerken | brontekst bewerken]

Albums

[bewerken | brontekst bewerken]
Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Get Rich or Die Tryin' 06-02-2003 22-02-2003 5 71
Guess Who's Back? 20-04-2002 07-06-2003 93 2
The Massacre 03-03-2005 12-03-2005 2 50
Get rich or die tryin' 08-11-2005 12-11-2005 54 13 Soundtrack
Curtis 07-09-2007 15-09-2007 3 9
Before I Self Destruct 17-11-2009 21-11-2009 54 2
Animal Ambition 03-06-2014 07-06-2014 57 1
Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Get rich or die tryin' 2003 22-03-2003 3 286
Tha gangsta mix 2005 19-03-2005 79 1 met G-Unit
The massacre 2005 19-03-2005 3 49
Get rich or die tryin' 2005 19-11-2005 50 29 Soundtrack
Curtis 2007 15-09-2007 3 25
Before I self destruct 2009 21-11-2009 34 13

Singles

[bewerken | brontekst bewerken]
Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
In da club 17-03-2003 29-03-2003 2 16 Nr. 2 in de Single Top 100
21 Questions 29-04-2003 05-07-2003 8 9 met Nate Dogg /
Nr. 7 in de Single Top 100
P.I.M.P. 12-08-2003 11-10-2003 8 11 Nr. 8 in de Single Top 100 / Alarmschijf
If I can't 16-09-2003 24-04-2004 25 5 Nr. 14 in de Single Top 100
How we do 25-02-2005 05-03-2005 5 9 met The Game /
Nr. 5 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Candy shop 18-03-2005 26-03-2005 4 10 met Olivia /
Nr. 4 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Hate it or love it 06-05-2005 21-05-2005 5 8 met The Game /
Nr. 5 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Just a lil bit 10-05-2005 25-06-2005 21 5 Nr. 20 in de Single Top 100
Outta control (Remix) 06-09-2005 24-09-2005 27 6 met Mobb Deep /
Nr. 21 in de Single Top 100
Window shopper 08-11-2005 17-12-2005 37 4 Nr. 38 in de Single Top 100
Hustler's ambition 2005 14-01-2006 tip3 - Nr. 40 in de Single Top 100
Ayo technology 18-07-2007 15-09-2007 17 10 met Justin Timberlake & Timbaland /
Nr. 19 in de Single Top 100
Follow my lead 2007 24-11-2007 tip11 - met Robin Thicke
Crack a bottle 23-02-2009 28-02-2009 tip5 - met Eminem & Dr. Dre /
Nr. 56 in de Single Top 100
Right there 20-06-2011 25-06-2011 tip10 - met Nicole Scherzinger
New day 01-08-2012 18-08-2012 tip14 - met Dr. Dre & Alicia Keys /
Nr. 92 in de Single Top 100
My life 26-11-2012 - met Eminem & Adam Levine /
Nr. 89 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
In da club 2003 29-03-2003 2 21
21 Questions 2003 19-07-2003 37 6 met Nate Dogg, DMX & PARA
P.I.M.P. 2003 11-10-2003 10 16
If I can't 2003 03-04-2004 24 7
How we do 2005 12-03-2005 13 11 met The Game
Candy shop 2005 26-03-2005 1(2wk) 20 met Olivia /
Nr. 1 in de Radio 2 Top 30
Hate it or love it 2005 21-05-2005 19 14 met The Game
Just a lil bit 2005 25-06-2005 9 11
Outta control (Remix) 2005 24-09-2005 10 11 met Mobb Deep
Window shopper 2005 17-12-2005 20 12
Hustler's ambition 2005 25-02-2006 39 4
You don't know 2006 30-12-2006 tip7 - met Eminem, Lloyd Banks & Cashis
Straight to the bank 2007 11-08-2007 tip23 -
Ayo technology 2007 22-09-2007 13 17 met Justin Timberlake & Timbaland
Still will 2007 15-11-2007 tip1 - met Akon
Get up 2008 29-11-2008 tip4 -
Crack a bottle 2009 14-03-2009 39 5 met Eminem en Dr. Dre
Baby by me 2009 21-11-2009 tip4 -
Down on me 22-11-2010 08-01-2011 tip14 - met Jeremih
My life 2012 01-12-2012 tip44 met Eminem & Adam Levine
Twisted 2014 14-06-2014 tip73 met Mr. Probz

Filmografie

[bewerken | brontekst bewerken]

Films

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Titel Rol Opmerkingen
2003 50 Cent: The New Breed zichzelf Documentaire
2005 Get Rich or Die Tryin' Marcus
2006 Home of the Brave Jamal Aiken
2008 Righteous Kill Spider
2008 Live Bet zichzelf
2009 Before I Self Destruct Clarence
2009 Streets of Blood Stan Johnson
2009 Dead Man Running Thigo
2010 Gun Rich
2010 Caught in the Crossfire Tino
2010 13 Jimmy
2010 Twelve Lionel
2010 Morning Glory zichzelf
2011 Blood Out Hardwick
2011 Setup Sonny
2011 All Things Fall Apart Deon
2012 Freelancers Jonas Maldonado
2012 Fire with Fire Emilio
2013 Escape Plan Hush
2013 Last Vegas zichzelf
2013 The Frozen Ground Pimp Clate Johnson
2014 The Prince The Pharmacy
2015 Spy zichzelf
2015 Southpaw Jordan Mains
2018 Den of Thieves Enson Levoux
2018 Escape Plan 2: Hades Hush
2019 Escape Plan: The Extractors Hush
2026 Street Fighter Balrog

Televisie

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Titel Rol Opmerkingen
2005 The Simpsons zichzelf Aflevering "Pranksta Rap"
2014–2020 Power Kanan Stark Tevens uitvoerend producent

Computerspellen

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Titel Rol Opmerkingen
2005 50 Cent: Bulletproof zichzelf
2009 50 Cent: Blood on the Sand zichzelf Stemrol
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie 50 Cent van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

Bron: Wikipedia (NL). Tekst beschikbaar onder de toepasselijke Wikipedia-licentie; zie de bronpagina voor auteurs en licentievoorwaarden.