Dr. Dre
Dr. Dre backstage tijdens een concert in 2008
Persoonsgegevens
Volledige naam	Andre Romell Young
Alias	Dre, Brickhard, The Mechanic
Bijnaam	Dr. Dre
Geboortedatum	18 februari 1965
Geboorteplaats	Compton[1]
Land	Verenigde Staten
Handtekening
Opleiding en werk
Opleiding gevolgd aan	John C. Fremont High School, Centennial High School
Beroep(en)	Rapper en muziekproducent
Genre(s)	Hiphop
Instrument(en)	Synthesizer, keyboard, platenspeler, drumcomputer, sampler
Act(s)	World Class Wreckin' Cru, N.W.A
Label(s)	Priority, Ruthless, Death Row, Aftermath, Interscope
Tijdlijn en statistieken
Jaren actief	1985–heden
Aantal YouTube-abonnees	3.390.000 (7 december 2020)
Links
Officiële website
Portaal    Muziek

Andre Romelle Young (Compton, 18 februari 1965), beter bekend als Dr. Dre, is een Amerikaans rapper en muziekproducent. Hij werd bekend als lid van de hiphopgroepen World Class Wreckin' Cru en N.W.A en groeide later uit tot een van de invloedrijkste producenten binnen de hiphop. Hij speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling en popularisering van de westcoasthiphop en G-funk.

Dr. Dre was medeoprichter van het platenlabel Death Row Records en richtte later Aftermath Entertainment op. Daarnaast was hij medeoprichter van het audiomerk Beats Electronics.

Dr. Dre werd geboren als Andre Romelle Young in Compton, Californië. Zijn ouders scheidden toen hij jong was. Zijn moeder hertrouwde later met Warren Griffin jr., de vader van rapper Warren G, die daardoor zijn stiefbroer werd.

Young groeide op in de omgeving van Los Angeles en ontwikkelde al op jonge leeftijd belangstelling voor muziek. Hij luisterde onder meer naar funk, soul en hiphop en begon als diskjockey op te treden tijdens feesten en in lokale clubs. Zijn artiestennaam Dr. Dre ontstond uit zijn bijnaam Dre, een verkorting van zijn voornaam, en een verwijzing naar basketballer Julius Erving, die bekendstond als Dr. J.

In 1984 sloot Dr. Dre zich aan bij de electrohopgroep World Class Wreckin' Cru, waarin hij onder anderen samenwerkte met DJ Yella. De groep stond onder leiding van Alonzo Williams en bracht nummers uit als Surgery en Juice. World Class Wreckin' Cru maakte dansgerichte muziek waarin elektronische ritmes, synthesizers en invloeden uit de funk een belangrijke plaats innamen. Dr. Dre hield zich binnen de groep bezig met het draaien, mixen en produceren van muziek. Hij ontwikkelde daarbij zijn vaardigheden als studioproducent.

Halverwege de jaren tachtig leerde Dr. Dre de jonge rapper Ice Cube kennen en begon hij muziek te produceren voor diens groep C.I.A.. In deze periode raakte hij steeds meer betrokken bij de opkomende hiphopscene rond Compton. Uiteindelijk verliet hij World Class Wreckin' Cru om zich bij N.W.A aan te sluiten.

In 1986 raakte Dr. Dre betrokken bij de vorming van N.W.A, een hiphopgroep uit Compton. Eazy-E nam het initiatief tot de oprichting van de groep en was oprichter van het platenlabel Ruthless Records, waarop de muziek van N.W.A werd uitgebracht. Naast Dr. Dre en Eazy-E maakten ook Ice Cube, DJ Yella, Arabian Prince en later MC Ren deel uit van de groep. Muziekmanager Jerry Heller kreeg een belangrijke rol in de zakelijke leiding van het label.

Dr. Dre en DJ Yella verzorgden een groot deel van de muzikale productie van N.W.A. Daarbij combineerden zij drumcomputers, samples en elektronische geluiden met de directe rapstijl van de groepsleden. Ice Cube en MC Ren leverden belangrijke bijdragen aan de teksten.

In 1987 verscheen het verzamelalbum N.W.A. and the Posse, waarop vroege opnamen van N.W.A en aanverwante artiesten waren verzameld. Een jaar later bracht de groep het album Straight Outta Compton uit.

Met Straight Outta Compton verwierf N.W.A internationale bekendheid. Het album bevatte confronterende teksten over het straatleven, criminaliteit, racisme en politiegeweld in Los Angeles en omgeving. Vooral het nummer Fuck tha Police veroorzaakte controverse en leidde tot kritiek van politiediensten, waaronder de FBI. Het album droeg in belangrijke mate bij aan de popularisering van de gangstarap.

Dr. Dre speelde als producent een centrale rol in het geluid van de groep. Zijn producties kenmerkten zich door krachtige ritmes, opvallende samples en een zorgvuldige afstemming tussen muziek en rap. Het succes van N.W.A vestigde zijn reputatie als producent binnen de Amerikaanse hiphop.

Naast zijn werkzaamheden voor N.W.A produceerde Dr. Dre het debuutalbum No One Can Do It Better (1989) van rapper The D.O.C.. Het album werd uitgebracht via Ruthless Records en bevatte onder meer de nummers It's Funky Enough en The Formula.

Na het vertrek van Ice Cube in 1989 nam Dr. Dre een prominentere rol als rapper binnen N.W.A op zich, naast zijn werkzaamheden als producent. Hij was daardoor vaker als rapper te horen op de ep 100 Miles and Runnin' (1990) en het album Niggaz4Life (1991). Dat laatste album bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard 200.

In 1991 verliet Dr. Dre N.W.A en Ruthless Records na zakelijke conflicten met Eazy-E en Jerry Heller. Bij zijn vertrek speelde Suge Knight, die eerder als bodyguard voor N.W.A had gewerkt, een belangrijke rol. Dr. Dre ging vervolgens met Knight samenwerken aan de oprichting van Death Row Records. Zijn vertrek betekende het einde van N.W.A als actieve groep.

Dr. Dre richtte samen met Suge Knight het platenlabel Death Row Records op. Knight hield zich voornamelijk bezig met de zakelijke activiteiten, terwijl Dr. Dre een centrale rol vervulde in de muzikale productie en de ontwikkeling van artiesten. Bij Death Row kreeg Dr. Dre de gelegenheid een eigen geluid verder te ontwikkelen. Hij maakte daarbij steeds meer gebruik van melodieuze synthesizers, diepe baslijnen, langzamere ritmes en invloeden uit de funkmuziek.

Begin jaren negentig maakte Dr. Dre via zijn stiefbroer Warren G kennis met de toen nog onbekende rapper Snoop Dogg. Dre was onder de indruk van zijn raptalent en begon met hem samen te werken. In 1992 brachten ze het nummer Deep Cover uit voor de soundtrack van de gelijknamige film.

Later dat jaar verscheen Dr. Dre's eerste soloalbum, The Chronic. Het album betekende Dre's doorbraak als soloartiest en speelde een belangrijke rol in de popularisering van G-funk. Naast Snoop Dogg werkten onder anderen The D.O.C., Tha Dogg Pound, Nate Dogg, The Lady of Rage en RBX eraan mee. Het bevatte de singles Nuthin' but a 'G' Thang, Fuck wit Dre Day (And Everybody's Celebratin') en Let Me Ride, waarvoor Dre een Grammy Award ontving.

Op Fuck wit Dre Day haalden Dr. Dre en Snoop Dogg uit naar onder anderen Eazy-E. Het nummer maakte deel uit van een muzikaal conflict dat na Dr. Dre's vertrek bij Ruthless Records was ontstaan. Eazy-E reageerde in 1993 met onder meer Real Muthaphuckkin G's.

In 1993 produceerde Dr. Dre het debuutalbum Doggystyle van Snoop Dogg. Het album bouwde voort op het geluid van The Chronic en werd een groot commercieel succes. Met nummers als Who Am I (What's My Name)? en Gin and Juice groeide Snoop Dogg uit tot een van de bekendste rappers van die periode.

Dr. Dre werkte in deze jaren ook met andere artiesten van Death Row Records en leverde bijdragen aan verschillende soundtracks. In 1994 verscheen Natural Born Killaz, een samenwerking met zijn voormalige N.W.A-collega Ice Cube.

In 1995 tekende Tupac Shakur bij Death Row Records. Dr. Dre produceerde onder meer diens hit California Love, waarop hij zelf eveneens te horen was. Het nummer groeide uit tot een van de bekendste hiphopnummers van de jaren negentig.

Ondanks de commerciële successen ontstonden er spanningen binnen Death Row Records. Dr. Dre raakte steeds verder verwijderd van Suge Knight en was ontevreden over de gang van zaken bij het label. In 1996 vertrok hij om opnieuw zelfstandig verder te gaan.

Na zijn vertrek bij Death Row richtte Dr. Dre in 1996 zijn eigen platenlabel Aftermath Entertainment op, dat werd ondergebracht bij Interscope Records. Datzelfde jaar verscheen het verzamelalbum Dr. Dre Presents the Aftermath, met bijdragen van verschillende artiesten die bij het nieuwe label betrokken waren. Hoewel het minder succesvol was dan The Chronic, vormde het de eerste uitgave van Dr. Dre's nieuwe onderneming.

In de daaropvolgende jaren werkte Dr. Dre aan de opbouw van Aftermath Entertainment. Een belangrijke ontwikkeling volgde toen hij in 1998 kennismaakte met de rapper Eminem, die hij bij het label tekende. Dr. Dre produceerde een groot deel van Eminems album The Slim Shady LP (1999). Het album betekende de internationale doorbraak van Eminem en gaf Aftermath Entertainment een belangrijke commerciële impuls. De samenwerking werd voortgezet op latere albums, waaronder The Marshall Mathers LP (2000).

In 1999 bracht Dr. Dre zijn tweede studioalbum, 2001, uit. Het album bevatte onder meer de singles Still D.R.E., Forgot About Dre en The Next Episode. Hij werkte erop samen met artiesten als Snoop Dogg, Eminem, Xzibit, Nate Dogg en The D.O.C. Muzikaal bouwde 2001 voort op de westcoasthiphop waarmee Dr. Dre in de jaren negentig bekend was geworden. Tegelijkertijd gebruikte hij een strakker geproduceerd geluid, met nadruk op baslijnen, toetsenpartijen en zorgvuldig opgebouwde ritmes. Het album werd een groot commercieel succes.

In 2000 ging Dr. Dre samen met onder anderen Eminem, Snoop Dogg, Ice Cube en Xzibit op de Up in Smoke Tour. De concertreeks bracht verschillende prominente artiesten uit de Amerikaanse hiphop samen.

In de jaren daarna richtte Dr. Dre zich voornamelijk op het produceren van muziek en het begeleiden van andere artiesten. Samen met Eminem speelde hij een belangrijke rol bij de doorbraak van 50 Cent. In 2003 verscheen diens debuutalbum Get Rich or Die Tryin', dat werd uitgebracht via Shady Records, Aftermath Entertainment en Interscope Records. Dr. Dre produceerde verschillende nummers van het album, waaronder In da Club.

Ook werkte hij met artiesten als The Game, Busta Rhymes en Mary J. Blige. Voor The Game produceerde hij onder meer nummers op het album The Documentary (2005). Dr. Dre bleef daarnaast betrokken bij de albums van Eminem en andere artiesten die aan Aftermath verbonden waren. Zijn werkzaamheden als producent en platenbaas kregen in deze periode meer nadruk dan zijn eigen activiteiten als rapper.

Gedurende verschillende jaren werkte hij aan een aangekondigd derde studioalbum onder de titel Detox. Het project werd herhaaldelijk uitgesteld. Er verschenen wel singles die ermee in verband werden gebracht, waaronder Kush (2010) en I Need a Doctor (2011), maar het album werd uiteindelijk niet uitgebracht.

Dr. Dre werkte ook samen met Kendrick Lamar, die in de jaren 2010 uitgroeide tot een van de bekendste rappers van zijn generatie. Hij was onder meer betrokken bij de productie van diens album good kid, m.A.A.d city (2012).

Naast zijn muzikale activiteiten richtte Dr. Dre in 2006 samen met muziekondernemer Jimmy Iovine het bedrijf Beats Electronics op. Het merk werd vooral bekend door hoofdtelefoons en andere audioapparatuur. In 2014 werd Beats Electronics overgenomen door Apple voor ongeveer drie miljard dollar. De overname maakte Dr. Dre ook buiten de muziekindustrie tot een bekende ondernemer.

In 2015 verscheen Compton, Dr. Dre's derde studioalbum en zijn eerste soloalbum sinds 2001. Het album werd geïnspireerd door de biografische film Straight Outta Compton, die datzelfde jaar verscheen en de geschiedenis van N.W.A vertelt. Compton bevatte bijdragen van onder anderen Kendrick Lamar, Eminem, Snoop Dogg en Anderson .Paak. Het album bereikte de tweede plaats in de Amerikaanse Billboard 200.

Dr. Dre was daarnaast betrokken bij de productie van de film Straight Outta Compton, waarin hij werd vertolkt door acteur Corey Hawkins.

In 2016 werd Dr. Dre als lid van N.W.A opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

In januari 2021 werd Dr. Dre opgenomen in het ziekenhuis vanwege een hersenaneurysma. Hij herstelde en hervatte later zijn werkzaamheden.

Op 13 februari 2022 trad Dr. Dre op tijdens de halftimeshow van Super Bowl LVI in Inglewood, samen met Snoop Dogg, Eminem, Mary J. Blige, Kendrick Lamar en 50 Cent. Het optreden werd bekroond met een Primetime Emmy Award.

In 2024 kreeg Dr. Dre een ster op de Hollywood Walk of Fame. Datzelfde jaar werkte hij opnieuw samen met Snoop Dogg aan diens album Missionary, waarvan hij de productie verzorgde.

Dr. Dre staat vooral bekend om zijn werk als muziekproducent. Tijdens zijn periode bij World Class Wreckin' Cru in de jaren tachtig ontwikkelde hij zijn vaardigheden als diskjockey en producent. Hij werkte daarbij nauw samen met DJ Yella, met wie hij later ook een groot deel van de muziek van N.W.A produceerde.

Zijn vroege producties werden gekenmerkt door het gebruik van drumcomputers, samples en elektronische ritmes. Binnen N.W.A ontwikkelde hij een geluid dat aansloot bij de directe en vaak confronterende teksten van de groep. Met albums als Straight Outta Compton (1988) en Niggaz4Life (1991) droeg hij bij aan de ontwikkeling van de westcoasthiphop.

Dr. Dre staat daarnaast bekend om zijn nauwkeurige werkwijze in de opnamestudio. Hij besteedt veel aandacht aan de afzonderlijke instrumenten, de klankkwaliteit en de uiteindelijke mix van een nummer. Daarbij maakt hij gebruik van zowel elektronische geluiden als live ingespeelde instrumenten.

Bij zijn producties werkt Dr. Dre regelmatig samen met muzikanten, geluidstechnici en andere producenten. Zijn rol bestaat niet alleen uit het maken van beats, maar ook uit het begeleiden van opnamen, het vormgeven van arrangementen en het bepalen van het uiteindelijke geluid.

Met zijn soloalbum The Chronic uit 1992 speelde Dr. Dre een belangrijke rol in de popularisering van G-funk. Deze hiphopstijl wordt gekenmerkt door langzame ritmes, diepe baslijnen, melodieuze synthesizers en invloeden uit de funkmuziek.

Vooral de muziek van George Clinton en Parliament-Funkadelic vormde een belangrijke inspiratiebron. Dr. Dre combineerde dergelijke muzikale elementen met hiphopbeats en een zorgvuldig opgebouwde productie.

Het geluid werd verder ontwikkeld op albums als Doggystyle (1993) van Snoop Dogg en groeide in de jaren negentig uit tot een van de belangrijkste stijlen binnen de westcoasthiphop.

Hoewel Dr. Dre niet de enige grondlegger van G-funk was, speelde hij een belangrijke rol bij de internationale bekendheid ervan. Zijn productiestijl beïnvloedde verschillende generaties hiphopproducenten.

Naast zijn werkzaamheden als producent is Dr. Dre ook actief als rapper. Hij was als rapper te horen op verschillende nummers van N.W.A en bracht later drie soloalbums uit: The Chronic (1992), 2001 (1999) en Compton (2015). Ook leverde hij rapbijdragen aan nummers van artiesten met wie hij samenwerkte, waaronder Snoop Dogg, Eminem en 50 Cent.

Dr. Dre schrijft niet altijd zijn eigen rapteksten. Gedurende zijn carrière werkte hij samen met verschillende tekstschrijvers, onder wie Ice Cube, The D.O.C., Snoop Dogg en Eminem. Zijn belangrijkste bijdrage aan de hiphop ligt dan ook vooral op het gebied van muzikale productie en de ontwikkeling van nieuwe artiesten.

• World Class (1985)
• Rapped in Romance (1986)

Soort	Informatie
Compilatiealbum	N.W.A. and the Posse Uitgebracht: 6 november 1987 (vinyl), 13 november 1989 (cd) Singles: "Panic Zone"
Studioalbum	Straight Outta Compton Uitgebracht: augustus 1988 Singles: "Straight Outta Compton", "Express Yourself"
Ep	100 Miles and Runnin' Uitgebracht: 16 augustus 1990 Singles: "100 Miles and Runnin'" & "Real Niggaz"
Studioalbum	Efil4zaggin Uitgebracht: 28 mei 1991 Singles: "Appetite for Destruction", "Alwayz into Somethin'"

Soort	Informatie
Studioalbum	The Chronic Uitgebracht: 15 december 1992 Label: Death Row Chartposities: 3 VS, 6 VK Laatste RIAA-certificering: 3x platina (november 1993)[2] 5,1 miljoen exemplaren verkocht (januari 2006)[3] Singles: "Nuthin' but a 'G' Thang", "Fuck wit Dre Day" en "Let Me Ride"
Studioalbum	2001 Uitgebracht: 16 november 1999 Label: Aftermath / Interscope Chartposities: 2 VS, 2 VK Laatste RIAA-certificering: 6x platina Singles: "Still D.R.E.", "Forgot About Dre" en "The Next Episode"
Soundtrackalbum	The Wash Uitgebracht: 6 november 2001 Label: Aftermath / Interscope / Doggystyle Singles: "Bad Intentions" en "The Wash"
Studioalbum	Compton Uitgebracht: 7 augustus 2015 Label: Aftermath / Interscope Chartposities: - Laatste RIAA-certificering: - Singles: "Talking to My Diary"

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste positie	Aantal weken	Opmerkingen[4]
The Chronic	15-12-1992	-	-	-
2001	15-11-1999	20-11-1999	17	70
The Wash	2001	17-11-2001	15	7	Soundtrack
Compton	21-8-2015	15-08-2015	1	13	Soundtrack

Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste positie	Aantal weken	Opmerkingen
2001	1999	08-04-2000	13	412*	Goud

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste positie	Aantal weken	Opmerkingen[5]
Keep their heads ringin	1995	08-07-1995	11	9	Nr. 15 in de Single Top 100
California Love	1995	30-03-1996	10	8	met 2Pac / Nr. 7 in de Single Top 100 / Dancesmash op Radio 538
No diggity	1996	12-10-1996	4	15	met Blackstreet / Nr. 7 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Zoom	1998	04-07-1998	tip4	-	met LL Cool J / Nr. 67 in de Single Top 100
Guilty conscience	1999	07-08-1999	21	7	met Eminem / Nr. 22 in de Single Top 100
Forget about Dre / Still D.R.E.	1999	25-03-2000	19	13	met Eminem & Snoop Dogg / Nr. 16 in de Single Top 100
The next episode	2000	29-07-2000	28	7	met Snoop Dogg & Nate Dogg / Nr. 26 in de Single Top 100
Bad intentions	2001	08-12-2001	24	7	met Knoc-turn'al / Nr. 26 in de Single Top 100
Crack a bottle	2009	28-02-2009	tip5	-	met Eminem en 50 Cent / Nr. 56 in de Single Top 100
I need a doctor	2011	05-03-2011	tip18	-	met Eminem & Skylar Grey / Nr. 55 in de Single Top 100
New day	01-08-2012	18-08-2012	tip14	-	met 50 Cent & Alicia Keys / Nr. 92 in de Single Top 100
Talking to my diary	2015	22-08-2015	tip20	-

Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste positie	Aantal weken	Opmerkingen
California love	1995	13-04-1996	21	12	met 2Pac / Nr. 21 in de Radio 2 Top 30
No diggity	1996	23-11-1996	10	18	met Blackstreet / Nr. 10 in de Radio 2 Top 30
Guilty conscience	1999	25-09-1999	tip17	-	met Eminem
The next episode	2000	09-09-2000	tip6	-	met Snoop Dogg
Bad intentions	2001	15-12-2001	30	11	met Knoc-turn'al
Crack a bottle	2009	14-03-2009	39	5	met Eminem en 50 Cent
Kush	2010	25-12-2010	tip3	-	met Snoop Dogg & Akon
I need a doctor	2011	26-02-2011	tip3	-	met Eminem & Skylar Grey
We Made You	2009	02-05-2009	tip13	10	met Eminem

Nummers met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000[T 1]	'15[T 2]	'16	'17	'18	'19	'20	'21	'22	'23	'24	'25
California Love (met Tupac Shakur)	-	1523	1574	1163	1561	1516	1355	1067	1048	746	1026
No Diggity (met Blackstreet)	1964	1665	1978	1535	1740	1712	1828	1881	-	1972	-
Still D.R.E. (met Snoop Dogg)	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	1015
The Next Episode (met Snoop Dogg)	-	-	-	1082	1329	1228	1283	948	905	885	1493

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
Up in smoke tour	2001	17-02-2001	1(3wk)	4	met Snoop Dogg, Eminem, Xzibit, Warren G, Nate Dogg & Ice Cube

• Set It Off (1996) - Black Sam
• Whiteboyz (1999) - Don Flip Crew #1
• Training Day (2001) - Paul
• The Wash (2001) - Sean
• 50 Cent: Bulletproof (2005) - Grizz

• Officiële website
• Aftermath Entertainment
• (en)  Dr. Dre's officiële pagina op Myspace
• (en)  Dr. Dre in de Internet Movie Database